augustus 2013

mamazelf vakantieKinderen spiegelen hoor je mensen vaak zeggen. Ik merk dat ook.

Is het vreemd dat mijn kinderen onrustig heen en weer vliegen, de tijd niet nemen voor iets, als hun moeder met meer dingen tegelijk bezig is en door het huis heen vliegt? Daar word je vanzelf onrustig van als je dat voor je ogen ziet gebeuren!

En mama roept dan wel: “doe eens rustig! Lees eerst de oefening goed door en schrijf niet meteen een antwoord op!” en sjeest langs de tafel met de wasmanden en de vakantiespullen. Dat ik ook wel momenten rustig zit weegt niet op tegen de onrust van de rest van de dag. Ook heb ik gemerkt dat ik in het dagelijks leven vaak  iemand (goed bedoeld, maar toch) in de rede val, enthousiast  snel praat, denk te luisteren, maar toch niet goed genoeg. Zie mijn kind!

Hahaha! O, mag ik straks met vakantie mijn rust weer hervinden, dat we weer weten wie we zijn, waar we zijn en wat we belangrijk vinden in het leven. En laten we weer proberen daarbij te blijven. Telkens.

Vanuit Zen-stand straks weer beheerst en liefdevol  opstarten met school, werk en hockeytraining!

Fijne vakantie!

Mei 2013

Mijn moeder was altijd thuis, maar ze was nooit thuis  

Een stukje Trauma-theorie volgens Ruppert

traumatheorie heelheid en split

 

Trauma grijpt in in ons wezen en de heelheid ervan gaat verloren. Er onstaat een split: een traumadeel blijft achter in de tijd en situatie. Een ander deel (overlevingsdeel) voelt dit niet en gaat verder. Alsof het zeggen wil: “dit werkt, dus daar ga ik mee door, ik kan het hanteren, als ik het op deze manier doe”.Zo kan men doorgaan met het leven. De wisselwerking tussen deze twee delen kan iemand erg in beslag nemen, ten koste van de aandacht voor het overgebleven gezonde deel: de eigen verlangens, behoeften, erkenning van jezelf en eigen compassie.

 

moeder en kind wisselwerking symbiosetrauma

 

Signalen vanuit het overlevingsdeel en het traumadeel van Moeder komen rechtstreeks binnen bij een kind. Het kind gaat vanuit liefde hierop reageren omdat het niet anders kan en vergeet daarbij zijn eigen behoeften. Het kind gaat zo reageren dat het zo handig mogelijk uitkomt. Het bekwaamt zich in communicatie, gevoelens en gedrag, horend bij trauma en overleving van de ander. Het eigen gezonde deel, de eigen behoeften worden onbewust terzijde gelegd. Het kind leert onvoldoende vanuit zijn gezonde zelf te voelen, te denken en te handelen.

Als we als volwassene deze delen vanuit een eigen verlangen leren kennen,  kunnen we proberen ons traumadeel (het gemis, de pijn, de onveiligheid) te erkennen, met alle gevoelens die daarbij horen, en het vervolgens integreren in ons gezonde zelf, waardoor overlevingsstrategieen mogen  terugtreden. Het gezonde deel zal zich steeds meer kenbaar maken en van daaruit komen we tot heelheid. Communiceren  en verbinden met de ander vanuit gezonde delen is het mooiste geschenk  wat we elkaar kunnen geven. Je bent er werkelijk en daarbij een” helder tegenover” voor de ander.

 

April 2013

blog moedersWe staan liever niet te lang stil

bij de pijnlijke ervaringen in ons leven. Soms voelen we ineens kort en onverwacht een scheut ervan. We zijn gewend en gewoon om ons snel te hernemen en iets te gaan doen, of aan iets anders te denken. Het gevoel ebt weg en we gaan weer verder.

Deze reactie op iets pijnlijks, de snelle gedachte of datgene wat je gaat doen, heet overlevingsstrategie. Een overlevingsstrategie onstaat op jonge leeftijd, onbewust, als reactie op iets wat ons pijn deed, bang maakte en ons gevoel van veiligheid in gevaar bracht.

Overlevingsstrategieen zijn reactief, snel, sterk, nuttig, ijverig, vindingrijk en kunnen zich ontwikkelen. Ze hebben ons beschermd en ze kunnen ons ver brengen in het leven.

Zo’n overlevingsdeel kan uiteindelijk geheel onze aandacht hebben, om pijn en onveiligheid niet te hoeven voelen. Met als prijs ons gezonde zelf achter te laten.

Januari 2013

werk-privébalans

De knusse stemming binnen een groep vriendinnen

kan ineens veranderen in gespannenheid, wanneer het gaat over het werk, aantal fte en zorg voor kinderen. Volgens mij komt dat doordat vrouwen dan direct het gevoel krijgen bekritiseerd te worden. Dat klopt: de critici zijn de vrouwen zelf, ikzelf ben mijn grootste criticus.

Mijn man is -in tegenstelling tot wat ik lang gedacht heb- nietmijn criticus, maar in deze uitsluitend mijn duo partner in Binnenlandse zaken: met hem wil ik het indelen, verdelen en opvattingen over ons beider kinderen bespreken.

Ik ben eens voorzichtig aan gestopt met vergelijken en gelijkgestemden zoeken om opgelucht te vinden dat we blijkbaar -net als zij- “de goede werk/privé-balans” hebben gekozen.

Weet en vertrouw erop dat jijzelf je eigen keuze goed hebt gemaakt en wel om jou moverende redenen. Voel je krachtig en tevreden als moeder die “thuisblijft” tussen fulltimers of als fulltimer tussen moeders zonder betaalde baan. (Overigens wil ik óók (of juist) de parttime-werkvariant, wat veel voorkomt, met veel respect noemen.)

Lukt dat niet goed, praat nog eens met jezelf en luister aandachtig.

Laten we haar niet veroordelen: zij die het anders doet. Zij heeft – net als jij en net als ik- donders goede redenen om dat te doen wat ze doet.

Ik geloof dat wij onderling goed bezig zijn als we elkaar oordeel loos naar onze beweegredenen rondom werk/privébalans durven vragen en wij deze vrij en zonder twijfel aan elkaar willen vertellen. En dan het liefst elkaar steunen en het gezellig hebben. Niks geen spanning, maar lekker kletsen!

Blog’s 2012

 

November 2012

“Alleen het kind heeft onvoorwaardelijk de onvoorwaardelijke liefde nodig. En alleen aan het kind kunnen en moeten we die geven. Het betekent het kind dat ons is toevertrouwd, liefhebben en accepteren, wat het ook doet. Het is een kinderlijke behoefte, die later niet meer vervuld kan worden.” *

Liefhebben en accepteren laat óók ruimte aan opvoeden, ik wil zeggen, laat  álle ruimte: het is een basis, een vertrekpunt van waaruit een kind zijn vroegste gevoelens in vrijheid kan beleven* en daarom op momenten kan worden opgevoed, gestuurd, gecorrigeerd of onderwezen. “Boos zijn mag, maar slaan mag niet” of “je mag zelf weten of je het lekker vindt, maar je moet wel een hapje proeven” en alles over valideren, waarvan we weten dat het zo goed voelt: “jij bent verdrietig, zie ik, kom maar even” of “jij vindt het zo gezellig om samen te zijn, hè? Dat weet mama, hoor, als ik m’n koffie op heb, ben ik er voor jou”.

Het kan zijn dat je dit als moeder wel graag zo zou willen, maar dat het niet altijd, of meestal niet zo gaat. Het kan ook zijn dat je dit zelf in de eigen kindertijd eigenlijk gemist hebt.

Dit ervaren, hoe dit voelt voor jou als moeder, als het kind van destijds, geeft soms een pijnlijk besef. En direct daarna opent het de weg naar nieuwe mogelijkheden.

*Uit: Het drama van het begaafde kind. A. Miller, 1979

 

 

Okt 2012: wees voor jezelf zoals je zou willen dat je baas jou behandelt.

Vanuit mijn werk direct nog even vlug, vlug telefoontje, supermarkt, winterjassen voor de kinderen gezien. Thuis gekomen stap ik weer binnen (over de gymtas met half natte handdoek!), voel nog wel dat ik moe bent van mijn werkdag, maar vooruit, hoe is het gegaan met de kinderen vandaag?

Zitten…3 seconden…. moet er nog iets? O ja, koken… En vanavond toch echt even dit of dat afmaken.

Op deze manier draaf ik door. Ik voel het, ik weet het en wuif het weg.

Op een dag besefte ik pas werkelijk: Alleen ik kan mezelf een moment vrijaf geven.

Laat ik dat nou eens doen….met mezelf omgaan zoals ik wens dat mijn werkgever mij behandelt. De baas over mezelf zijn betekent dat deze baas wèl ook echt rekening met mij houdt. Wat weer betekent: mezelf mild maar gedecideerd toespreken en het mogen laten gaan en kijken wat er gebeurt. Niet afkeuren, weglachen, wegeten of verwoed wegpoetsen!

Augustus 2012: Het grote van weer een nieuw leven

Op zich probeer ik nuchter te zijn in mijn vak: medisch aangelegd, gericht op mensen, praktisch, onderzoekend, kijkend. Kinderen roepen vaak speelsheid en vrolijkheid op, ik geniet daarvan, ook van de verwondering over de gedachten en uitspraken vanuit die kleine hoofdjes.

De geboorte van een nieuwe moeder  kan mij blijven ontroeren. Samen met natuurlijk het kleine kindje zelf, het is telkens weer een vonkje van het Grote van weer een nieuw leven. Een klein uniek mensje wat geboren wordt in een nieuw systeem. Alles schuift op: zo’n klein kindje maakt iemand moeder, wat haar moeder weer oma maakt.

Voor vaders geldt hetzelfde. Soms minder goed zichtbaar of hoorbaar (oma’s praten over het algemeen sneller mee over inbakeren, doorslapen of zindelijkheid dan opa’s)  maar evenzeer voelbaar: de mannelijke lijn, een geboren zoontje, vader en  vader van vader. Het ontroert, er is orde voelbaar, binding, verbinding.

 

Juni 2012  Zo vlak voor de vakantie…

ga ik aan de slag in huis: wat kwam ik tegen? Vijf aangebroken flesjes neusspray, 2maal aangebroken hoestdrank van over de datum, een onnoemelijke hoeveelheid papieren zakdoekjes, oude zonnebrandcremes, schoolwerkjes, prulletjes van partijtjes, kapot speelgoed, oude strandschepjes en printers in de schuur, in de kast oude kaarsen in hun onderzetters, kruiden in het kruidenrekje….ahum….noem maar op.

Wat opviel: die neussprayflesjes bijvoorbeeld, lagen zowel in de badkamer, als beneden in de gangtafel, als in slaapkamers. Daarom had ik er ook zoveel, ik kon ze nooit vinden. Dat heb ik trouwens ook met pennen! Ze liggen overal, ik kan ze nooit vinden en gek genoeg verdwijnen ze ook nog.

Ik heb eens gekeken op de site van de ordeningscoach of de huishoudcoach.

Na alles naar een vaste plek te hebben gebracht, heb ik op een vast moment telkens een overzichtelijk klusje in eenzelfde ruimte aangepakt. Vijf van de honderdtachtigduizend (deels kapotte) pennen in een bakje gelaten, rest weg. Het moeilijkste was het loslaten van dingen, toch nog bewaren voor ooit, wegdromen bij vakantiefoto’s. Maar goed, als het niet lukte weg te doen, dan maar bij elkaar geordend.

Van zolder naar studeerkamer naar badkamer, keuken en uiteindelijk richting schuur. Daarna Grofvuil of Marktplaats. Voldoening, Rust, Overzicht!

Tijdens de vakantie heb ik mijn hoofd opgeruimd. Eindelijk! Heerlijk!

Mei 2012 Mama-zelf moment

Meestal heb ik de schema’s van alle gezinsleden simultaan in het hoofd (om gek van te worden, denk ik overigens regelmatig).

Gelukkig gaat het goed met wat regelmaat en discipline. Met het laten schieten van iets waar ik nu echt even de puf niet meer voor hebt. En bedenken dat dit een reden heeft (vaak onverwachte gebeurtenissen, waar ik zo vliegensvlug op ingespeeld heb, dat ik de weerslag ervan niet meer herken)

Blijven zorgen voor een vast mama-zelf-moment: Dat vind ik gek genoeg het moeilijkste. Eigenlijk zouden we dit nooit mogen laten schieten: We hebben het nodig. Per week, dag, maand, dat weet je zelf het beste.

Het hoeft geen razend interessante hobby te zijn, welke je op zo’n zelf-moment beoefent, liever niet, zelfs. Bij voorkeur doe je dus even helemaal…pffff…niets.

Daarbij bedenken dat dit goed gekozen, vast terugkerend moment allernoodzakelijkst is voor een druk georganiseerd mens; voor jou, voor mij. Dit mezelf werkelijk toestaan zonder verder door te denken.

Na een paar weken voel ik me werkelijk beter, mag niemand meer aan mijn moment komen, voelt het niet meer onwennig, verontschuldig ik me niet meer, wissel ik het niet meer in voor iets anders, ben trouw aan mezelf. Dat laatste was gek genoeg nog het minst makkelijk.

Welkom

“Ik geloof dat ik geen groter geschenk kan ontvangen dan door de ander te worden gezien,
te worden gehoord, te worden begrepen en aangeraakt.”


Uit: Menselijke contacten, Virginia Satir, 1988

 

 

Mamazelf is een praktijk voor individuele hulp (coaching) aan moeders, vrouwen die steviger willen staan. Als zichzelf, als moeder, (ex)partner, collega, vriendin, zus,  dochter…..

Mamazelf is gevestigd in Voorburg en heeft een werkgebied in de gemeenten rond Den Haag, Delft en Leiden.

Mamazelf is sterk in de individuele begeleiding van de moeder die zichzelf wil hervinden in haar drukke leven, waar zovelen onderdeel van zijn en waarin velen  beroep op haar doen.

De begeleiding d.m.v systemisch werken, familieopstellingen , is praktisch, integer en effectief.